माझा आजचा विचार वैयक्तिक विचार साधना

निर्गुण सगुण प्रणवाकृती | एक असे हा गणपती |
रक्षावया भक्तांप्रती | अष्टस्थानी प्रगटला || १ ||

मयूर क्षेत्री उद्धरिला कमलासुर | सिद्ध टेकी हरिने तप केले घोर |
बल्लाळाचा केला उद्धार | पालीक्षेत्री प्रगटोनी || २ ||

महड क्षेत्री विनायक | प्रगटोनिया भक्त पालक |
दुष्ट दानव वधोनी सकळीक | मुनि द्विजासी रक्षीले || ३ ||

विधीने तप करिता स्थाव-भुवनी | तेथे प्रगटला चिंतामणी |
भ्रांती गेली निरसोनी | स्वसामर्थ्यासी लाधला || ४ ||

लेण्याद्री दिव्य पर्वती | पार्वत्यात्मज झाला श्री गणपती |
दानव मर्दोनि पापमति | रक्षण केले नगजेचे || ५ ||

ओझर क्षेत्री विघ्नहर | प्रगट झाला सर्वेश्वर |
भक्तांची संकटे केली दूर | समुळ विघ्ने वारोंनी || ६ ||

रांजणगावी श्री गणपती | प्रगट झाली श्री ब्रह्ममूर्ती |
आश्वासुनी सुरांप्रति | स्थापिले स्वपदी सर्वाते || ७ ||

शब्द रचना श्री गणेशोत्सव लोकमान्य आळी ठाणे येथून घेतली आहे

भारत भूमी मध्ये प्रसिद्ध महाराष्ट्र
स्वराज्य साम्राज्याचे गतआदिक्षेत्र ।
नवरत्नांचा सागर प्रसिद्ध सर्वत्र
तेथे अवतरले श्री गंगाधर पुत्र।। १ ।।

जयदेव जयदेव जय जय बलवंता
कृपा कराया दीनांवरी केव्हा येता ।। ध्रु ।।
जय देव जय देव

हिंदभूमीचा हा सौभाग्य तिलक
लोकमान्य बाळ गंगाधर टिळक ।
राष्ट्र सुत्रधारी लोकनायक
भारतमातेचा हा अनंत सेवक ।। २ ।।

उठा बंधुनो सोडाआळस कर्मकरा
स्वदेशभक्ती मार्गे त्यांची कास धरा ।
बाळदास होऊनी त्यांचा मार्ग धरा
सुराज्य प्राप्ती करून त्यांना शांत करा ।। ३ ।।

आरती शब्द श्री गणेशोत्सव लोकमान्य आळी, ठाणे येथून घेतले आहेत
गणपती समोर दर वर्षी १० दिवस ही टिळकांची आरती गेली असंख्य वर्षे गायली जाते. हा सार्वजनिक गणोशोत्सव १०१ वर्षे अविरत चालू आहे

ॐ यज्ञेन यज्ञमयजंत देवास्तानि धर्माणि प्रथमान्यासन्|

ते हं नाकं महिमान: सचंत यत्र पूर्वे साध्या: संति देवा:

ॐ राजाधिराजाय प्रसह्ये साहिने | नमो वयं वैश्रवणाय कुर्महे

स मे कामान्कामकामाय मह्यम्| कामेश्वरो वैश्रवणो ददातु|

कुबेराय वैश्रवणाय | महाराजाय नम: ॐ स्वस्ति

साम्राज्यं भौज्यं स्वाराज्यं वैराज्यं पारमेष्ठ्यं राज्यं माहाराज्यमाधिपत्यमयं समंतपर्यायी

स्यात्सार्वभौम: सार्वायुष आंतादापरार्धात्पृथिव्यै समुद्रपर्यंता या एकराळिति

तदप्येष श्लोकोऽभिगीतो मरुत: परिवेष्टारो मरुत्तस्यावसन्गृहे

आविक्षितस्य कामप्रेर्विश्वेदेवा: सभासद इति

एकदंतायविद्महे वक्रंतुडाय धीमहि

शब्द माझी मराठी येथून घेतले आहेत

घालीन लोटांगण, वंदीन चरण ।
डोळ्यांनी पाहीन रुप तुझें ।
प्रेमें आलिंगन, आनंदे पूजिन ।
भावें ओवाळीन म्हणे नामा ।।१।।

त्वमेव माता च पिता त्वमेव।
त्वमेव बंधुक्ष्च सखा त्वमेव ।
त्वमेव विध्या द्रविणं त्वमेव ।
त्वमेव सर्वं मम देवदेव।।२।।

कायेन वाचा मनसेंद्रीयेव्रा, बुद्धयात्मना वा प्रकृतिस्वभावात ।
करोमि यध्य्त सकलं परस्मे, नारायणायेति समर्पयामि ।।३।।
अच्युतं केशवं रामनारायणं कृष्णदामोदरं वासुदेवं हरिम।
श्रीधरं माधवं गोपिकावल्लभं, जानकीनायकं रामचंद्र भजे ।।४।।

हरे राम हर राम, राम राम हरे हरे ।
हरे कृष्ण हरे कृष्ण, कृष्ण कृष्ण हरे हरे ।

आरती शब्द भक्ति गाणे येथून घेतले आहेत

सत्राणे उड्डाणे हुंकार वदनी ।
करि डळमळ भूमंडळ सिंधूजळ गगनी ॥
गडबडिले ब्रह्मांड धाके त्रिभुवनी ।
सुरवर नर निशाचर त्या झाल्या पळणी ॥ १ ॥

जय देव जय देव जय हनुमंता ।
तुमचे नि प्रसादे न भी कृतांता ॥ ध्रु० ॥

दुमदुमिली पाताळे उठिला प्रतिशब्द ।
थरथरला धरणीधर मानीला खेद ॥
कडकडिले पर्वत उड्डगण उच्छेद ॥
रामी रामदासा शक्तीचा बोध ॥ जय देव० ॥ २ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत

उत्कट साधुनि शिळा सेतू बांधोनी ।
लिंगदेह लंकापुरि विध्वंसूनी ॥
कामक्रोधादिक राक्षस मर्दूनी ।
देह-अहंभाव रावण निवटोनी ॥ १ ॥

जय एव जय देव निजबोधा रामा ।
परमार्थे आरती सद्भावे आरती परिपूर्णकामा ॥ ध्रु० ॥

प्रथम सीताशुद्धी हनुमंत गेला ।
लंका दहन करुनी अखया मारिला ॥
मारिला जंबूमाळी बुवनी त्राहाटीला ।
आनंदाची गुढी घेउनिया अला ॥ जय० ॥ २ ॥

निजबळे निजशक्ति सोडविली सीता ।
म्हणुनी येणे झाले आयोध्ये रघुनाथा ॥
आनंदे वोसंडे वैराग्य भरता ।
आरति घेउनि आली कौसल्या माता ॥ जय० ॥ ३ ॥

अनुहतवादित्रध्वनि गर्जति अपार ।
अठरा पद्मे वानर करिती भुभुःकार ॥
अयोध्येसी आले दशरथकुमार ।
नगरी होत आहे आनंद थोर ॥ जय० ॥ ४ ॥

सहज सिंहासनी राजा रघुवीर ।
सोहंभावे तया पूजा उपचार ।
सहजांची आरती वाद्यांचा गजर ।
माधवदासा स्वामी आठवे ना विसर ॥ जय० ॥ ५ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत

त्रिगुणात्मक त्रैमूर्ती दत्त हा जाणा ।
त्रिगुणी अवतार त्रैलोक्य राणा ॥
नेती नेती शब्दे नये अनुमाना ।
सुरवर मुनिजन योगी समाधि न ये ध्याना ॥ १ ॥

जय देव जय देव जय श्रीगुरुदत्ता ।
आरति ओवाळीता हरली भवचिंता ॥ ध्रु० ॥

सबाह्य-अभ्यंतरी तूम एक दत्त ।
अभाग्यासी कैची कळेल ही मात ॥
पराहि परतली तेथे कैचा हा हेत ।
जन्मरणाचा पुरलासे अंत ॥ जय० ॥ २ ॥

दत्त येऊनिया उभा ठाकला ।
सद्भावे साष्टांगे प्रणिपात केला ॥
प्रसन्न होऊनी आशीर्वाद दिधला ।
जन्मरमरणाचा फेरा चुकवीला ॥ जय० ॥ ३ ॥

दत्त दत्त ऐसे लागले ध्यान ।
हारपले मन झाले उन्मन ॥
मीतूपणाची झाली बोळवण ।
एकाजनार्दनी श्रीदतध्यान ॥ जय देव० ॥ ४ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत

युगे अठ्ठावीस विटेवरी उभा ।
वामांगी रखुमाई दिसे दिव्य शोभा ॥
पुंडलिकाचे भेटी परब्रह्म आले गा ।
चरणीं वाहे भीमा उद्धरी जगा ॥ १ ॥

जय देव जय देव जय पांडुरंगा ।
रखुमाईवल्लभा, राईच्या वल्लभा पावे जिवलगा ॥ ध्रु० ॥

तुळसीमाळा गळा कर ठेवुनि कटी ।
कासे पीतांबर कस्तुरी लल्लाटी ॥
देव सुरवर नित्य येती भेटी ।
गरुड हनुमंत पुढे उभे रहाती ॥ जय० ॥ २ ॥

धन्य वेणुनाद अनुक्षेत्रपाळा ।
सुवर्णाची कमळे वनमाळा गळा ॥
राई-रखुमाबाई राणीया सकळा ।
ओवाळीती राजा विठोबा सावळा ॥ जय० ॥ ३ ॥

ओवाळू आरत्या कुरवंड्या येती ।
चंद्रभागेमाजी सोडुनिया देती ॥
दिंड्या पताका वैष्णव नाचती ।
पंढरीचा महिमा वर्णाचा किती ॥ जय० ॥ ४ ॥

आषाढी कार्तिकी भक्तजन येती ।
चंद्रभागेमध्ये स्नाने जे करिती ॥
दर्शनहेळामात्रे तया होय मुक्ती ।
केशवासी नामदेव भावे ओवाळीती ॥ जय० ॥ ५ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत

दुर्गे दुर्घट भारी तुजविण संसारी ।
अनाथ नाथे अंबे करुणा विस्तारी ॥
वारी वारी जन्ममरणाते वारी ।
हारी पडलो आता संकट नीवारी ॥ १ ॥

जय देवी जय देवी महिषासुरमथिनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारक संजिवनी ॥ ध्रु० ॥

त्रिभुवनी भुवनी पाहता तुज ऐसी नाही ।
चारी श्रमले परंतु न बोलवे काही ॥
साही विवाद करिता पडिले प्रवाही ।
ते तूम भक्तांलागी पावसि लवलाही ॥ जय० ॥ २ ॥

प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासा ।
क्लेशापासुनि सोडी तोडी भवपाशा ॥
अंबे तुजवाचून कोण पुरविल आशा ।
नरहरि तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ॥ जय० ॥ ३ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत

लवथवती विक्राळा ब्रह्मांडी माळा ।
वीषे कंठ काळा त्रिनेत्री ज्वाळा ॥
लावण्यसुंदर मस्तकी बाळा ।
तेथुनिया जल निर्मळ वाहे झुळझूळा ॥ १ ॥

जय देव जय देव जय श्रीशंकरा ।
आरती ओवाळू तुज कर्पूरगौरा ॥ ध्रु० ॥

कर्पूरगौरा भोळा नयनी विशाळा ।
अर्धांगी पार्वती सुमनांच्या माळा ॥
विभुतीचे उधळण शितिकंठ नीळा ।
ऐसा शंकर शोभे उमावेल्हाळा ॥ जय देव० ॥ २ ॥

देवी दैत्यी सागरमंथन पै केले ।
त्यामाजी जे अवचित हळाहळ उठिले ॥
ते त्वा असुरपणे प्राशन केले ।
नीळकंठ नाम प्रसिद्ध झाले ॥ जय देव० ॥ ३ ॥

व्याघ्रांबर फणिवरधर सुंदर मदनारी ।
पंचानन मनमोहन मुनिजनसुखकारी ॥
शतकोटीचे बीज वाचे उच्चारी ।
रघुकुलतिलक रामदासा अंतरी ॥ जय देव जय देव० ॥ ४ ॥

आरती शब्द मराठी माती येथून घेतले आहेत